Οι προσεκτικά ελεγχόμενες μελέτες που έχουν διεξαχθεί από εκπαιδευμένους επιστημονικούς συνεργάτες είναι τέλειες, αλλά δεν είναι εκπληκτικό όταν οι ερευνητές συνεργάζονται με τους λογοθεραπευτές; Οι Smith-Lock et al. έκαναν ακριβώς αυτό για αυτήν τη μελέτη, καθώς δοκίμασαν μια παρέμβαση στην εκφραστική γραμματική.

Οι ερευνητές στρατολόγησαν 5χρονα παιδιά με Αναπτυξιακή Διαταραχή Γλώσσας (ΑΔΓ) και μέση μη λεκτική νοημοσύνη και τα δοκίμασαν στους πρώιμα αναπτυσσόμενους γραμματικούς τύπους (κτητικοί τύποι –s, παρελθοντικός χρόνος –ed, αντωνυμίες “he” (=αυτός) και “she” (=αυτή)). Η παρέμβαση πραγματοποιήθηκε για μία ώρα κάθε βδομάδα στην τάξη από πραγματικούς λογοθεραπευτές που είχαν σαν βάση το σχολείο, δασκάλους και βοηθούς δασκάλων. Πρώτα, ο λογοθεραπευτής κατηύθυνε ένα ολόκληρο μάθημα τάξης με βάση έναν γραμματικό στόχο. Έπειτα, τα παιδιά χωριζόντουσαν σε μικρές ομάδες των 3–6 ατόμων (ένας γραμματικός στόχος ανά ομάδα). Κάθε ομάδα ολοκλήρωνε τρεις δραστηριότητες, εναλλάσσοντας και τους τρεις επαγγελματίες. Όλες οι δραστηριότητες βασίζονταν στο παιχνίδι και παρείχαν ευκαιρίες να ακούσουν και να εκφράσουν τα παιδιά τον στόχο. Οι λογοθεραπευτές και οι δάσκαλοι χρησιμοποίησαν αυτές τις

στρατηγικές:

Δίδαξαν τον στόχο απευθείας

Πρόβαλαν τον στόχο με τονισμό

Παρότρυναν το παιδί να χρησιμοποιήσει τον στόχο

Ξαναδοκίμασαν τα λάθη των παιδιών πάνω στον στόχο

Παρείχαν ανατροφοδότηση πάνω στις παραγωγές των παιδιών

Μετά από 8 βδομάδες θεραπείας, τα παιδιά επαναξιολογήθηκαν πάνω σε όλους τους γραμματικούς τύπους. Και τα αποτελέσματα ήταν πραγματικά καταπληκτικά—τα παιδιά στην ομάδα θεραπείας έδειξαν μια σταθερή αρχική αξιολόγηση, έπειτα βελτιώθηκαν σημαντικά μετά τη θεραπεία σε σχέση με τα παιδιά στην ομάδα ελέγχου. Τα παιδιά στην ομάδα θεραπείας επίσης έδειξαν περισσότερη συμμετοχή στους στόχους που είχαν αναλυθεί παρά στους γραμματικούς στόχους που δεν είχαν αναλυθεί. Προσοχή όμως—τα παιδιά ήταν λιγότερο πιθανό να σημειώσουν πρόοδο όταν έκαναν λάθη στην άρθρωση που επηρέαζαν τον φθόγγο ή το μοτίβο των φθόγγων που απαιτούνταν για την παραγωγή των στόχων (δηλ. ορισμένες τελικές ομάδες).

Αυτή η μελέτη μας δείχνει ότι η ομαδική παρέμβαση σε σχολεία μπορεί να λειτουργήσει, και αν θέλουμε να βελτιώσουμε τη χρήση των γραμματικών τύπων των παιδιών, πρέπει να τους στοχοποιήσουμε απευθείας και να διασφαλίσουμε ότι τους εκφράζουν.

Smith-Lock, K. M., Leitao, S., Lambert, L. & Nickels, L. (2013). Effective intervention for expressive grammar in children with specific language impairment. International Journal of Language and Communication Disorders, 48(3), 265–282.