Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τηλεσκόπιο για να εξετάσουμε την πιθανότητα δυσλειτουργίας κατάποσης;

Όταν σκέφτεστε να χρησιμοποιήσετε FEES (Ενδοσκοπική Αξιολόγηση της Κατάποσης με Οπτικές Ίνες) στον παιδιατρικό πληθυσμό, η πρώτη σας σκέψη είναι να βρείτε έναν τρόπο να καλοπιάσετε ένα παιδί τριών ετών να αναμασήσει πατάτες τηγανητές ενώ κάθεται εντελώς ακίνητο με μία κάμερα μέσα στη μύτη του; Δεν είναι και πολύ εύκολη υπόθεση! Υπάρχει βασικά νόημα να επιχειρήσουμε την ενδοσκοπική αξιολόγηση της κατάποσης με οπτικές ίνες σε παιδιά; Από την άλλη, η αξιολόγηση αυτή μπορεί να μας δώσει κάποιες πληροφορίες τις οποίες δεν παρέχει η VFSS (βιντεοακτινοσκοπική μελέτη κατάποσης) και δεν συνεπάγεται τις επιπρόσθετες σκέψεις που αφορούν την έκθεση σε ακτινοβολία. Συνεπώς, από πού θα πρέπει να ξεκινήσει ένας λογοθεραπευτής που χρειάζεται ένα εργαλείο αξιολόγησης της κατάποσης;

Η Meister και οι συνεργάτες της προτείνουν να ξεκινάμε με τη SEES. Και ναι, σωστά το διαβάζετε: η SEES συμβολίζει τη Στατική Ενδοσκοπική Αξιολόγηση της Κατάποσης (Static Endoscopic Evaluation of Swallowing). Η παρούσα μελέτη εξέτασε παιδιατρικά ιστορικά από μία κλινική η οποία είχε ξεκινήσει να εφαρμόζει τη SEES. Ακολουθεί η διαδικασία λειτουργίας: σε ασθενείς (από τη βρεφική ηλικία μέχρι και την προεφηβεία) δόθηκε μια μασημένη μπουκιά για κατάποση (ιξώδες με βάση την τρέχουσα διατροφή και κλινική αξιολόγηση της κατάποσης) και αμέσως αργότερα, το τηλεσκόπιο εισήχθη ενδορρινικά. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα στους κλινικούς ιατρούς να οπτικοποιήσουν τον λάρυγγα και να παρατηρήσουν τυχόν υπολείμματα στον φάρυγγα ή ορατά στον αεραγωγό μετά την κατάποση. Αν οι ασθενείς ήταν σε θέση να αντέξουν το τηλεσκόπιο, ολοκληρωνόταν μια πλήρης ενδοσκοπική αξιολόγηση της κατάποσης με οπτικές ίνες, και όλοι οι ασθενείς ολοκλήρωναν μία βιντεοακτινοσκοπική μελέτη κατάποσης.

Συγκρίνοντας τα αποτελέσματα της στατικής ενδοσκοπικής αξιολόγησης της κατάποσης (SEES) και της βιντεοακτινοσκοπικής μελέτης κατάποσης (VFSS), οι συγγραφείς ήταν σε θέση να αξιολογήσουν ακριβώς πόσο χρήσιμη είναι η SEES ως εργαλείο ελέγχου. Χρησιμοποιώντας ακαθάριστο υπόλειμμα στη στατική αξιολόγηση, ήταν σε θέση να προβλέψουν το 80% των ασθενών οι οποίοι παρουσίασαν βαθιά διείσδυση ή αναρρόφηση στη βιντεοακτινοσκοπική μελέτη. (Ωστόσο αν κάνετε τα μαθηματικά, αυτό σημαίνει πως η χρήση SEES ως εργαλείο ελέγχου θα είχε αφήσει αναξιοποίητο το 20% των ασθενών σε αυτή την ομάδα οι οποίοι παρουσίασαν βαθιά διείσδυση ή αναρρόφηση.) Ωστόσο, σε ολόκληρο το ένα τρίτο των ασθενών, οι μέθοδοι SEES/FEES έδωσαν επίσης στην ιατρική ομάδα σημαντικές ανατομικές πληροφορίες που δεν θα είχαν εντοπιστεί σε μια βιντεοακτινοσκπική μελέτη (VFSS) (π.χ. καθήλωση φωνητικών χορδών και οπίσθια γλωττιδική στένωση)!

Εξαιτίας αυτών των αποτελεσμάτων, οι συγγραφείς δεν προέβησαν στην έγκριση της SEES ως εργαλείο ελέγχου που θα μπορούσε να αποκλείσει την ανάγκη μιας πλήρους οργανικής αξιολόγησης. Αντίθετα, προτείνουν να ξεκινάμε με τη SEES και να συνεχίζουμε με τη FEES αν το παιδί μπορεί να αντέξει τη διαδικασία. Στη συνέχεια, αποφασίστε το σχέδιο θεραπευτικής αντιμετώπισης (ή ζητήστε μια VFSS) με βάση τα αποτελέσματα της FEES. Αν το παιδί δεν είναι σε θέση να ολοκληρώσει την πλήρη διαδικασία FEES, πιθανόν να συνεχίζατε με την VFSS.

Meister, K. D., Okland, T., Johnson, A., Galera, R., Ayoub, N., & Sidell, D. R. (2019). Static endoscopic swallow evaluation in children. The Laryngoscope. doi: 10.1002/lary.28263